امام حسن مجتبی (ع)

 


سلام به ماه خدا

سلام به سحرها و افطارهای به یادماندنیش

سلام به رمضان ماه خوب خدا

سلام به این ماه مبارک که ثانیه ثانیه اش رحمت است و شب ها و روزهایش قرین برکت

سلام به روزهای مبارکش که عطرآگین میلاد فرزند مولود کعبه است این روزها

اولین فرزند اولین امام و پیشوای شیعیان الهی

 

 

براستی که خدای متعال چه یگانه میزبانی است

میزبانی که در بزمش، در بزم الهی اش هیچ کم و کاستی را فروگذار نبوده است برای بندگانش

آری ماه خوب خدا این روزها به نیمه رسیده

درست مثل ماه آسمانش که با نمایان شدن هلالش خود را پاک و آماده نموده بودیم برای ورود به این بزمی الهی

و حالا با نیم شدن ماه آسمانی به نیمه راه رسیدیم

به نیمه این بزم الهی و این ماه آسمانی

 

خدا اما مهربان است

آنقدر مهربان که از فرصتی برای بندگانش فرصتی دیگر فراهم می کند

او این روزها و در این نیمه راه این میهمانی میلاد بزرگمردی را قرار داده است که همه کس از همه جای جهان به کریمی و صبرش اذعان دارند

 

بزرگ مردی که زینت شانه های مبارک خاتم پیامبران الهی حضرت محمد مصطفی(ص) بود

بزرگ مردی که فرزند پیشوایی است که نان یتیمان را شبانه به دستشان می رساند تا ناشناس بماند

بزرگمردی که فرزند پیشوایی است که 25 سال تمام سکوت کرد

25 سالی که چون استخوانی بر گلویش چنگ انداخته بود روز و شب

 
آری او کسی نیست جز امام و پیشوای مسلمین جهان امام حسن مجتبی(ع)

او که کریمی اش را از پدر بزرگوارشان و سکوت و صبرشان را هم از او به ارث برده بود

هم او که وصی و جانشین شیر خدا بود

هم او که سبط اکبر پیامبر اکرم(ص) بود

 

هم او که پیامبر الهی در وصفشان فرمودند:

(حسن، فرزند من و متعلق به من است. او نور چشم، روشنی قلب، میوه دل، سرور جوانان اهل بهشت، حجّت خدا و امام بر امت است. فرمانش، فرمان من و گفتارش، گفتار من است. هر کس با او مخالفت کند، از من نخواهد بود)

 

پس ای حجت خدا

ای نور دیده

و ای روشنی قلب ها 

 

چرا تاریخ تلخ مظلومیت خاندانتان بازهم تکرار شد

چرا خاندانتان که قرار بود گوش به فرمانتان باشند، همان فرمانی که فرمان رسول خدا بود، باز هم گوش ها و  چشم هایشان را به روی سخنان تو بستند و شمشیر مخالفت را به رویتان کشیدند

چرا مظلومیت تو قرن هاست بر دوش مسلمین واقعی سنگینی می کند

مگر فراموش کرده بودند که فرموده بودید:

 

هر کس نمی‏شناسد، بداند که من فرزند محمد پیامبر خدا هستم و از آیین پدرانم، ابراهیم و اسحاق و یعقوب پیروی می‏کنم. من فرزند آن مژده ‏دهنده و بیم‏ دهنده و دعوت‏کننده به سوی خدایم. من آن چراغ تابانم. من فرزند پیامبر رحمت برای جهانیانم. من از آن خاندانم که خدا پلیدی را از ایشان زدود و پاکشان کرد. من از آن خاندانم که جبرئیل بر آنان نازل می‏شد و از خانه ایشان عروج می‏کرد و خدا محبت و ولایت آنان را واجب کرد. 

 

آه ای ماه نیمه ماه خوب خدا

گویی سکوت و مظلومیت قصد بر بستن رخت از خاندان شما که آمده بودید تا چراغ هدایت و ایمان را بر دل های تاریک انسان ها بتابانید را ندارد.

 

براستی که حقانیت شما را نشناختند

براستی تاریخ هم شرمنده مظلومیت و گمنامی شماست

براستی فراموشتان کردند همانگونه که فراموش کردند مظلومیت مادر گرامیتان حضرت زهرای مرضیه(س) یگانه دخت پیامبر الهی(ص) را

هم او که خاندانش شبانه او را در دل خاک جای دادند.

 

فراموشتان کرده بودند

فراموشتان کرده بودند

فراموشتان کرده بودند

 

 

 

براستی چرا حقانیت در خاندان شما همیشه با شمشیر پاسخ داده شده است؟

شما که مهربانی و کریمیتان زبانزد خاص و عام بوده و هست.

 

میلادتان فرخنده باد.

باشد که از کرامت شما در این ماه مبارک بی بهره نمانیم.

 

مشهد ،انتهای بلواری شهید فکوری ، بین میدان شهید جوان و میدان شهید آل شهیدی حراست دانشگاه علوم پزشکی مشهد- صندوق پستی: 1364- 9177899191


تلفن: 38763395 051 نمابر: 38763917 051 سامانه پيام کوتاه :9830007273010027 پست الکترونيک: herasat@mums.ac.ir


تمام حقوق مادی و معنوی این سایت مربوط به دانشگاه علوم پزشکی مشهد می باشد و هرگونه کپی برداری از مطالب آن تنها با ذکر منبع بلامانع است